غذای سالم جایگاه قانونی مشخصی دارد. در بخش 2.1 GB16740-2014 "استاندارد ملی ایمنی غذا برای غذای سالم"، غذای سالم به عنوان غذایی تعریف می شود که ادعا می کند عملکردهای سلامت خاصی دارد یا برای مکمل ویتامین ها و مواد معدنی در نظر گرفته شده است. ویژگی محصول به وضوح به عنوان غذا تعریف می شود. هیچ تعریف قانونی مشخصی برای محصولات بهداشتی وجود ندارد که عموماً به محصولاتی اطلاق میشود که دارای مزایای سلامتی برای بدن انسان هستند، از جمله غذا، غذای سالم و محصولات معمولی که ادعا میکنند دارای فواید سلامتی هستند. در فرآیند تبلیغات، گزارشدهی و اجرای مقررات، اولین گام باید شناسایی ویژگیهای محصول مطابق با قانون باشد، به وضوح مشخص شود که آیا محصول یک غذا است یا یک محصول، آیا یک غذای سالم است، غذای معمولی، یا غذای سمی و مضر. نام محصول باید مطابق با ویژگی های واقعی محصول در گزارش ها، اسناد و مدارک بیان شود و نمی توان آن را به عنوان یک محصول بهداشتی تعمیم داد و در نتیجه حقایق نامشخص، اشتباهات نظارتی و اطلاعات گمراه کننده را به همراه داشت.
غذا به محصولات نهایی و مواد خام مختلف برای مصرف یا آشامیدن انسان و همچنین اقلامی اطلاق می شود که به طور سنتی هم غذا و هم طب سنتی چینی هستند، اما شامل مواردی که برای مقاصد درمانی استفاده می شوند، نمی شود. غذای سالم به غذایی اطلاق می شود که ادعا می کند فواید سلامتی دارد یا هدف آن مکمل مواد مغذی مانند ویتامین ها و مواد معدنی است. غذایی که برای مصرف جمعیت خاصی مناسب است، توانایی تنظیم عملکردهای بدن را دارد، برای درمان بیماری ها در نظر گرفته نشده است و هیچ گونه آسیب حاد، تحت حاد یا مزمن برای بدن انسان ایجاد نمی کند. غذا و غذای سالم هر دو به هم مرتبط و متفاوت هستند و اشتراک آنها در این است که به عنوان غذا یا غذای سالم ابتدا باید غذا باشد و دارای خصوصیات اولیه غذا باشد، یعنی غیر سمی، بی ضرر و مطابق باشد. نیازهای غذایی و بهداشتی لازم تفاوتهای اصلی بین این دو عبارتند از: ① غذاهای سالم میتوانند ادعای فواید سلامتی داشته باشند، در حالی که غذاهای معمولی بر تامین اجزای غذایی تاکید دارند. اگر غذاهای معمولی ادعای فواید سلامتی داشته باشند، غیرقانونی است. ② غذای سالم می تواند از مواد دارویی چینی فهرست شده در کاتالوگ به عنوان مواد خام استفاده کند که می تواند به اشکال مختلف مانند قرص، کپسول، مایعات خوراکی و غیره باشد.
داروها به موادی اطلاق میشوند که برای پیشگیری، درمان و تشخیص بیماریهای انسانی با هدف تنظیم عملکردهای فیزیولوژیکی انسان و مشخص کردن نشانهها یا درمانهای کاربردی، مصرف و دوز مورد استفاده قرار میگیرند. از جمله مواد دارویی چینی، برش های طب چینی، داروهای ثبت اختراع سنتی چینی و آماده سازی ساده، مواد خام شیمیایی و آماده سازی آنها، آنتی بیوتیک ها، داروهای بیوشیمیایی، داروهای رادیواکتیو، سرم، واکسن ها، فرآورده های خونی و داروهای تشخیصی. تفاوت بین غذای سالم و دارو در این است که غذای سالم برای تنظیم عملکرد بدن، بهبود توانایی بدن در مقاومت در برابر بیماری ها، بهبود وضعیت زیر سلامتی و کاهش خطر بروز بیماری بدون هدف پیشگیری یا درمان بیماری ها استفاده می شود. داروها به موادی اطلاق میشوند که برای پیشگیری، درمان، و تشخیص بیماریهای انسانی، تنظیم هدفمند عملکردهای فیزیولوژیکی انسان، و مشخص کردن نشانهها یا نشانههای عملکردی، مصرف و دوز استفاده میشوند. جمعیت ها غذای سالم باید طبق دوز تجویز شده مصرف شود و هیچ گونه آسیب حاد، تحت حاد یا مزمن به بدن وارد نکند. بدن انسان داروها مجاز هستند عوارض جانبی سمی خاصی داشته باشند داروهای عمومی را نمی توان برای مدت طولانی مصرف کرد، اما غذاهای سالم را می توان برای مدت طولانی مصرف کرد غذای سالم فقط برای مصرف خوراکی است. داروها را می توان از طریق روش هایی مانند تزریق و کاربرد تجویز کرد. علاوه بر این می توان از انواع مختلفی از مواد اولیه استفاده کرد و مواد سمی و مضر مجاز به استفاده از مواد اولیه غذای سالم نیست. غذای سالم غذا است نه دارو و نمی تواند جایگزین دارو شود. همه غذاها، از جمله غذاهای سالم، عملکرد پیشگیرانه یا درمانی ندارند. مصرف کنندگان به ویژه افراد میانسال و مسن و همچنین بیماران مبتلا به تبلیغات دروغین و تبلیغ اغراق آمیز مواد غذایی بهداشتی توسط بازرگانان غیرقانونی را باور نکنند و از مواد غذایی بهداشتی برای درمان بیماری ها استفاده نکنند.
