مقاله ای که در مجله RESEARCH منتشر شده است. محققان دریافتند که ملاتونین پیری سلول های اپیتلیال لوله های کلیوی و آسیب کلیه ناشی از آترازین را کاهش می دهد. محققان دریافتند که ملاتونین نقش مهمی در حفظ هموستاز میتوکندری ایفا می کند.
تنظیم دگرگونی بیان p53، p21، p16 و SASP یکی از مشخصه های پیری سلولی است. در مقایسه با گروه کنترل (Ctrl)، گروه آترازین سطوح بالای p53، پروتئینهای p53 فسفریله (p-p53)، p21 و p16 را افزایش داد و بیان mRNA SASP را تنظیم کرد و سطوح پارکین کاهش یافت. با مکمل ملاتونین، بیان نشانگرهای مرتبط با پیری می تواند کاهش یابد و پیری سلول های اپیتلیال لوله های کلیوی ناشی از آترازین می تواند کاهش یابد. علاوه بر این، ملاتونین تجمع گونههای فعال اکسیژن را در کلیه حذف کرد و با فعال کردن محور Sirtuin 3-سوپراکسید دیسموتاز 2، استرس اکسیداتیو کلیه و آسیب میتوکندری را مهار کرد.
ملاتونین، همچنین به نام 5-متوکسی-N-استیل تریپتامین، در سال 1958 توسط محقق آمریکایی، آرون لرنر، کشف و از غده صنوبری جدا شد.
محققان دریافتند که ملاتونین می تواند تعادل را در طول دوره های زخم معده حفظ کند. (محققان ماتریکس متالوپروتئیناز (MMP) را به عنوان هدف اولیه ملاتونین انتخاب کردند. MMP نقش کلیدی در حفظ تعادل بین تخریب ماتریکس خارج سلولی و بازسازی بافت دارد.) در نتیجه، ملاتونین ممکن است نقش محافظتی در برابر اختلالات مختلف معده ایفا کند.
